аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сіпата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сіпата́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сіпаты́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сіпаце́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сіпату́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
сіпато́й, сіпато́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сіпаце́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
sipata — беларуская лацінка
Слова сіпата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сіпата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сіпатасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сіпава́ты (8)
(6) лапа́та ‹
› сіпа́й (5)
(11) вібралапата ‹
› сіпа́йскі (8)
(7) слепата́ ‹
› сіпа́тасць (9)
(7) шурпа́та ‹
› сіпа́ты (6)
(6) лупа́та ‹
› сіпа́ць (6)
(6) ру́пата ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.