аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атафан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атафа́н мн. атафа́ны |
| Родны каго? чаго? |
атафа́ну мн. атафа́наў |
| Давальны каму? чаму? |
атафа́ну мн. атафа́нам |
| Вінавальны каго? што? |
атафа́н мн. атафа́ны |
| Творны кім? чым? |
атафа́нам мн. атафа́намі |
| Месны у кім? у чым? |
атафа́не мн. атафа́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Язык ходзіць, як мянташка па касе.
пра балбатлівага чалавека— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
atafan — беларуская лацінка
Слова атафан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атафан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атафон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ата́ўны (6)
(8) гідрафан ‹
› атаўсце́лы (9)
(9) аргірафа́н ‹
› атаўсце́ць (9)
(6) прафа́н ‹
› атафо́н (6)
(9) трыптафа́н ‹
› атача́льна (9)
(9) Арыстафа́н ‹
› атачальны (9)
(5) фо́фан ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.