атафан

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова атафан
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	атафа́н мн. атафа́ны
Родны каго? чаго?	атафа́ну мн. атафа́наў
Давальны каму? чаму?	атафа́ну мн. атафа́нам
Вінавальны каго? што?	атафа́н мн. атафа́ны
Творны кім? чым?	атафа́нам мн. атафа́намі
Месны у кім? у чым?	атафа́не мн. атафа́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

atafan — беларуская лацінка

Слова атафан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: