Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сіфон, -а, мужчынскі род
  1. Выгнутая трубка (труба) з каленамі рознай даўжыні, якая служыць для пералівання вадкасці з адной пасудзіны ў другую з больш нізкім узроўнем. Сіфоны для разліўкі расплаўленага металу. Сіфоны для паліўкі зямлі.
  2. Пасудзіна для сельтэрскай вады і іншых шыпучых напіткаў, якія выліваюцца праз трубку пад ціскам вуглекіслаты. [Тамара:] — Зайдзі да мяне, Антон. Я напаю цябе вадой. Толькі што прынеслі сіфон. І сіроп ёсць. ← Іван Шамякін.
  3. спецыяльны тэрмін Прыстасаванне для павелічэння цягі ў топцы паравоза ў час стаянкі.
   [Ад грэч. siphon — трубка, помпа.]

❌

сіфон

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сіфон
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сіфо́н мн. сіфо́ны
Родны каго? чаго?	сіфо́на мн. сіфо́наў
Давальны каму? чаму?	сіфо́ну мн. сіфо́нам
Вінавальны каго? што?	сіфо́н мн. сіфо́ны
Творны кім? чым?	сіфо́нам мн. сіфо́намі
Месны у кім? у чым?	сіфо́не мн. сіфо́нах
Клічная форма	— мн. —

Слова сіфон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сіфон — у родным, давальным, творным і месным склоне

сіфон

Навігатар

Мемчыкі