STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скабка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ска́бка мн. ска́бкі |
| Родны каго? чаго? |
ска́бкі мн. ска́бак |
| Давальны каму? чаму? |
ска́бцы мн. ска́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
ска́бку мн. ска́бкі |
| Творны кім? чым? |
ска́бкай, ска́бкаю мн. ска́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ска́бцы мн. ска́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Мы вывучаем мовы, бо мова — адзінае, што небескарысна вывучыць нават дрэнна.
Като Ломбskabka — беларуская лацінка
Слова скабка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скабка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скабленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ска́біцца (8)
(6) шва́бка ‹
› скабі́ць (7)
(5) жа́бка ‹
› ска́біць (7)
(9) пенджа́бка ‹
› скабле́нне (9)
(7) пала́бка ‹
› скаблі́льны (10)
(6) сла́бка ‹
› скаблі́льшчык (12)
(7) асла́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
