аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова скажонасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скажо́насць мн. скажо́насці |
| Родны каго? чаго? |
скажо́насці мн. скажо́насцяў, скажо́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
скажо́насці мн. скажо́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
скажо́насць мн. скажо́насці |
| Творны кім? чым? |
скажо́насцю мн. скажо́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
скажо́насці мн. скажо́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На дзень вяселле, а навек мучэнне.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
skažonasć — беларуская лацінка
Слова скажонасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скажонасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скажэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скажа́цца (8)
(14) непастая́ннасць ‹
› скажа́ць (7)
(11) адча́яннасць ‹
› скажо́на (7)
(10) чырво́насць ‹
› скажо́ны (7)
(12) нескажо́насць ‹
› скажо́ны (7)
(13) прыраджо́насць ‹
› скажо́ны (7)
(10) адаро́насць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.