атаясненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова атаясненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	атаясне́нне мн. атаясне́нні
Родны каго? чаго?	атаясне́ння мн. атаясне́нняў
Давальны каму? чаму?	атаясне́нню мн. атаясне́нням
Вінавальны каго? што?	атаясне́нне мн. атаясне́нні
Творны кім? чым?	атаясне́ннем мн. атаясне́ннямі
Месны у кім? у чым?	атаясне́нні мн. атаясне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

atajasniennie — беларуская лацінка

Слова атаясненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: