аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атаясненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атаясне́нне мн. атаясне́нні |
| Родны каго? чаго? |
атаясне́ння мн. атаясне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
атаясне́нню мн. атаясне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
атаясне́нне мн. атаясне́нні |
| Творны кім? чым? |
атаясне́ннем мн. атаясне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
атаясне́нні мн. атаясне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
atajasniennie — беларуская лацінка
Слова атаясненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атаясненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атворына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атаясамляны (11)
(9) заясне́нне ‹
› атаясамляцца (12)
(9) паясне́нне ‹
› атаясамляць (11)
(10) праясне́нне ‹
› атаяснё́на (9)
(11) уцелясне́нне ‹
› атаяснё́ны (9)
(8) уясне́нне ‹
› атаяснё́ны (9)
(10) пацясне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.