STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скаляр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скаля́р мн. скаля́ры |
| Родны каго? чаго? |
скаля́ра мн. скаля́раў |
| Давальны каму? чаму? |
скаля́ру мн. скаля́рам |
| Вінавальны каго? што? |
скаля́р мн. скаля́ры |
| Творны кім? чым? |
скаля́рам мн. скаля́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
скаля́ры мн. скаля́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
skaliar — беларуская лацінка
Слова скаляр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скаляр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скамароства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скаляне́лы (9)
(5) даля́р ‹
› скаляне́ць (9)
(10) нафтадаляр ‹
› скаля́ніць (9)
(7) бакаля́р ‹
› скаля́рны (8)
(6) шкаля́р ‹
› скалясі́ць (9)
(5) маля́р ‹
› скама́ндаваць (12)
(5) саля́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
