аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скантрацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скантра́цыя мн. скантра́цыі |
| Родны каго? чаго? |
скантра́цыі мн. скантра́цый |
| Давальны каму? чаму? |
скантра́цыі мн. скантра́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
скантра́цыю мн. скантра́цыі |
| Творны кім? чым? |
скантра́цыяй, скантра́цыяю мн. скантра́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
скантра́цыі мн. скантра́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
skantracyja — беларуская лацінка
Слова скантрацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скантрацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сканфужанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скантактава́ны (13)
(10) рэспіра́цыя ‹
› скантактава́цца (14)
(10) пенетра́цыя ‹
› скантактава́ць (13)
(8) нітра́цыя ‹
› сканфігурава́ны (14)
(10) эвентрацыя ‹
› сканфігураваны (14)
(12) канцэнтра́цыя ‹
› сканфігуравацца (15)
(16) самаканцэнтра́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.