аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скараход
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скарахо́д мн. скарахо́ды |
| Родны каго? чаго? |
скарахо́да мн. скарахо́даў |
| Давальны каму? чаму? |
скарахо́ду мн. скарахо́дам |
| Вінавальны каго? што? |
скарахо́да мн. скарахо́даў |
| Творны кім? чым? |
скарахо́дам мн. скарахо́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
скарахо́дзе мн. скарахо́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
skarachod — беларуская лацінка
Слова скараход (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скараход — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарацечнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скарата́ны (9)
(8) турпахо́д ‹
› скарата́ць (9)
(9) агітпахо́д ‹
› скара́ўлены (10)
(10) культпахо́д ‹
› скарахо́дны (10)
(7) марахо́д ‹
› скараце́лы (9)
(7) парахо́д ‹
› скараце́льны (11)
(7) перахо́д ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.