аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скарн
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ска́рн мн. ска́рны |
| Родны каго? чаго? |
ска́рну мн. ска́рнаў |
| Давальны каму? чаму? |
ска́рну мн. ска́рнам |
| Вінавальны каго? што? |
ска́рн мн. ска́рны |
| Творны кім? чым? |
ска́рнам мн. ска́рнамі |
| Месны у кім? у чым? |
ска́рне мн. ска́рнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
Настаўніца правярала сачыненні і плакала: цяпер яна ведала, як правесці лета, але ўзрост ужо не той.
skarn — беларуская лацінка
Слова скарн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скарн — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скароджанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скаркаве́ць (10)
(5) глюо́н ‹
› скарміцца (9)
(4) мюо́н ‹
› скармі́ць (8)
(4) ба́рн ‹
› скарна́ціцца (11)
(4) Бе́рн ‹
› скаро́джанне (11)
(8) Блэкберн ‹
› скаро́джаны (10)
(8) Блэкберн ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.