скарн

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скарн
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ска́рн мн. ска́рны
Родны каго? чаго?	ска́рну мн. ска́рнаў
Давальны каму? чаму?	ска́рну мн. ска́рнам
Вінавальны каго? што?	ска́рн мн. ска́рны
Творны кім? чым?	ска́рнам мн. ска́рнамі
Месны у кім? у чым?	ска́рне мн. ска́рнах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!

skarn — беларуская лацінка

Слова скарн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: