скарот

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скарот
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	скаро́т мн. скаро́ты
Родны каго? чаго?	скаро́ту мн. скаро́таў
Давальны каму? чаму?	скаро́ту мн. скаро́там
Вінавальны каго? што?	скаро́т мн. скаро́ты
Творны кім? чым?	скаро́там мн. скаро́тамі
Месны у кім? у чым?	скаро́це мн. скаро́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

skarot — беларуская лацінка

Слова скарот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: