скарчаненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скарчаненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	скарчане́нне мн. скарчане́нні
Родны каго? чаго?	скарчане́ння мн. скарчане́нняў
Давальны каму? чаму?	скарчане́нню мн. скарчане́нням
Вінавальны каго? што?	скарчане́нне мн. скарчане́нні
Творны кім? чым?	скарчане́ннем мн. скарчане́ннямі
Месны у кім? у чым?	скарчане́нні мн. скарчане́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дасць Бог дзень — дасць і спажытак.
Дасць Бог хлеба — дасць і да хлеба.

Per aspera ad astra.

Навошта? Ты ж згарыш дашчэнту, ёлупень.

skarčaniennie — беларуская лацінка

Слова скарчаненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік скарчаненне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове скарыназнаўства + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› скарчанела (10)

(8) гране́нне ‹

› скарчане́ласць (13)

(8) зране́нне ‹

› скарчане́лы (10)

(9) патане́нне ‹

скарчане́нне (11)

› скарчанецца (11)

(8) шчане́нне ‹

› скарчане́ць (10)

(9) ашчане́нне ‹

› скарчэ́ць (8)

(13) распадабне́нне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny