аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скарынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скары́нка мн. скары́нкі |
| Родны каго? чаго? |
скары́нкі мн. скары́нак |
| Давальны каму? чаму? |
скары́нцы мн. скары́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
скары́нку мн. скары́нкі |
| Творны кім? чым? |
скары́нкай, скары́нкаю мн. скары́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
скары́нцы мн. скары́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
Не лайце лянівых, яны нічога не рабілі...
skarynka — беларуская лацінка
Слова скарынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скарынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скарыстанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скары́наўскі (11)
(10) мандары́нка ‹
› скары́начка (10)
(7) жа́рынка ‹
› скарынія́на (10)
(7) кары́нка ‹
› скары́нкавы (10)
(7) мары́нка ‹
› скарыста́лы (10)
(8) хма́рынка ‹
› скарыста́нне (11)
(9) выпа́рынка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.