аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скасоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скасо́ўка мн. скасо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
скасо́ўкі мн. скасо́вак, скасо́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
скасо́ўцы мн. скасо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
скасо́ўку мн. скасо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
скасо́ўкай, скасо́ўкаю мн. скасо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
скасо́ўцы мн. скасо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вось на свеце як бывае: хто працуе, той і мае.
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
skasoŭka — беларуская лацінка
Слова скасоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скасоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скасцянеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скасо́ваны (9)
(5) со́ўка ‹
› скасо́ўвацца (11)
(8) квасо́ўка ‹
› скасо́ўваць (10)
(7) засо́ўка ‹
› скасціцца (9)
(9) выкасо́ўка ‹
› ска́сціць (8)
(10) агаласо́ўка ‹
› скасцяне́ласць (13)
(13) перагаласо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.