скваплівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова скваплівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сква́плівасць мн. сква́плівасці
Родны каго? чаго?	сква́плівасці мн. сква́плівасцяў, сква́плівасцей
Давальны каму? чаму?	сква́плівасці мн. сква́плівасцям
Вінавальны каго? што?	сква́плівасць мн. сква́плівасці
Творны кім? чым?	сква́плівасцю мн. сква́плівасцямі
Месны у кім? у чым?	сква́плівасці мн. сква́плівасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.

Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...

(гэта я паглядзеў фільмы Рытуал, Сонцастаянне, Ведзьма)

skvaplivasć — беларуская лацінка

Слова скваплівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: