STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сквар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сква́р мн. сква́ры |
| Родны каго? чаго? |
сква́ру мн. сква́раў |
| Давальны каму? чаму? |
сква́ру мн. сква́рам |
| Вінавальны каго? што? |
сква́р мн. сква́ры |
| Творны кім? чым? |
сква́рам мн. сква́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
сква́ры мн. сква́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
skvar — беларуская лацінка
Слова сквар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сквар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скваранне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сква́пніца (9)
(5) узва́р ‹
› сква́пнічаць (11)
(7) баліва́р ‹
› сква́пны (7)
(6) лі́квар ‹
› сква́ранне (9)
(6) буква́р ‹
› сква́раны (8)
(8) антыква́р ‹
› сква́раны (8)
(5) інва́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!