скверат

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скверат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	скве́рат мн. скве́раты
Родны каго? чаго?	скве́рату мн. скве́ратаў
Давальны каму? чаму?	скве́рату мн. скве́ратам
Вінавальны каго? што?	скве́рат мн. скве́раты
Творны кім? чым?	скве́ратам мн. скве́ратамі
Месны у кім? у чым?	скве́раце мн. скве́ратах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.

skvierat — беларуская лацінка

Слова скверат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: