STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скібіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скі́біна мн. скі́біны |
| Родны каго? чаго? |
скі́біны мн. скі́бін |
| Давальны каму? чаму? |
скі́біне мн. скі́бінам |
| Вінавальны каго? што? |
скі́біну мн. скі́біны |
| Творны кім? чым? |
скі́бінай, скі́бінаю мн. скі́бінамі |
| Месны у кім? у чым? |
скі́біне мн. скі́бінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыskibina — беларуская лацінка
Слова скібіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скібіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скібка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скібава́ты (9)
(7) уха́біна ‹
› скі́бавы (7)
(7) цяжбі́на ‹
› скі́бачка (8)
(7) згі́біна ‹
› скі́бка (6)
(6) хі́біна ‹
› скібо́б (6)
(9) каламбі́на ‹
› скібо́рд (7)
(8) аздо́біна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
