STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скідка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скі́дка мн. скі́дкі |
| Родны каго? чаго? |
скі́дкі мн. скі́дак |
| Давальны каму? чаму? |
скі́дцы мн. скі́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
скі́дку мн. скі́дкі |
| Творны кім? чым? |
скі́дкай, скі́дкаю мн. скі́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
скі́дцы мн. скі́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
skidka — беларуская лацінка
Слова скідка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скідка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скідыш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скі́дваць (8)
(13) плашч-накі́дка ‹
› Скі́дзель (8)
(9) перакі́дка ‹
› скі́дзельскі (11)
(8) падкі́дка ‹
› скідны́ (6)
(10) самаскі́дка ‹
› скі́дыш (6)
(18) жняя́рка-самаскі́дка ‹
› скіксава́ны (10)
(11) суперскі́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Face/Off