аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова склёпка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
склё́пка мн. склё́пкі |
| Родны каго? чаго? |
склё́пкі мн. склё́пак |
| Давальны каму? чаму? |
склё́пцы мн. склё́пкам |
| Вінавальны каго? што? |
склё́пку мн. склё́пкі |
| Творны кім? чым? |
склё́пкай, склё́пкаю мн. склё́пкамі |
| Месны у кім? у чым? |
склё́пцы мн. склё́пках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Працуй у начную змену — і табе не давядзецца працаваць ні дня ў сваім жыцці.
skliopka — беларуская лацінка
Слова склёпка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік склёпка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове склепнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› склё́пванне (10)
(8) адклё́пка ‹
› склё́пвацца (10)
(9) надклё́пка ‹
› склё́пваць (9)
(9) падклё́пка ‹
› склё́пшчык (9)
(9) расклё́пка ‹
› склё́ўванне (10)
(9) прыклё́пка ‹
› склё́ўвацца (10)
(9) прыклё́пка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.