аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скуленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скуле́нне мн. скуле́нні |
| Родны каго? чаго? |
скуле́ння мн. скуле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
скуле́нню мн. скуле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
скуле́нне мн. скуле́нні |
| Творны кім? чым? |
скуле́ннем мн. скуле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скуле́нні мн. скуле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
skuliennie — беларуская лацінка
Слова скуленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скуленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скуліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скулды́чаны (10)
(10) абагу́ленне ‹
› скулды́чыцца (11)
(11) падагу́ленне ‹
› скулды́чыць (10)
(10) абаку́ленне ‹
› ску́лены (7)
(9) зануле́нне ‹
› ску́лены (7)
(9) абнуле́нне ‹
› ску́ліна (7)
(7) руле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.