скульнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скульнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ску́льнік мн. ску́льнікі
Родны каго? чаго?	ску́льніку мн. ску́льнікаў
Давальны каму? чаму?	ску́льніку мн. ску́льнікам
Вінавальны каго? што?	ску́льнік мн. ску́льнікі
Творны кім? чым?	ску́льнікам мн. ску́льнікамі
Месны у кім? у чым?	ску́льніку мн. ску́льніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?

skuĺnik — беларуская лацінка

Слова скульнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: