STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скур'е
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́р'е мн. ску́р'і |
| Родны каго? чаго? |
ску́р'я мн. ску́р'яў |
| Давальны каму? чаму? |
ску́р'ю мн. ску́р'ям |
| Вінавальны каго? што? |
ску́р'е мн. ску́р'і |
| Творны кім? чым? |
ску́р'ем мн. ску́р'ямі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́р'і мн. ску́р'ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Вы там не мерзнеце, на вяршынях вашых маральных прынцыпаў?
skurje — беларуская лацінка
Слова скур'е (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скур'е — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скупянда́ (8)
(8) Прымо́р'е ‹
› скупяндзе́йка (12)
(8) прымо́р'е ‹
› скупяндзя́йка (12)
(6) ато́р'е ‹
› ску́ра (5)
(8) заску́р'е ‹
› скурадзё́р (9)
(12) бескульту́р'е ‹
› скурае́д (7)
(10) надвячэ́р'е ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
