STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скураміт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скурамі́т мн. — |
| Родны каго? чаго? |
скурамі́ту мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
скурамі́ту мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
скурамі́т мн. — |
| Творны кім? чым? |
скурамі́там мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
скурамі́це мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
за вушка ды на сонейка
выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н.— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
skuramit — беларуская лацінка
Слова скураміт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скураміт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скуранік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скуралу́п (8)
(7) дынамі́т ‹
› скуралу́пня (10)
(6) браміт ‹
› скуралу́пства (12)
(11) пенакерамі́т ‹
› скурамі́тавы (11)
(7) хурамі́т ‹
› скурамі́тны (10)
(10) вальфрамі́т ‹
› скура́нік (8)
(6) храмі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
