аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скуранка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скура́нка мн. скура́нкі |
| Родны каго? чаго? |
скура́нкі мн. скура́нак |
| Давальны каму? чаму? |
скура́нцы мн. скура́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
скура́нку мн. скура́нкі |
| Творны кім? чым? |
скура́нкай, скура́нкаю мн. скура́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
скура́нцы мн. скура́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чыні другому таго, што табе не міла.
ёсць франшы́за, а ёсць франшыза́
skuranka — беларуская лацінка
Слова скуранка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скуранка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скурапежка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скурамі́тны (10)
(9) быстра́нка ‹
› скурані́к (8)
(8) вятра́нка ‹
› скура́нік (8)
(10) павятра́нка ‹
› ску́раны (7)
(8) жа́ўранка ‹
› скураны́ (7)
(12) по́рта-фра́нка ‹
› ску́раны (7)
(7) ахра́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.