мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скурч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́рч мн. ску́рчы |
| Родны каго? чаго? |
ску́рчу мн. ску́рчаў |
| Давальны каму? чаму? |
ску́рчу мн. ску́рчам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́рч мн. ску́рчы |
| Творны кім? чым? |
ску́рчам мн. ску́рчамі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́рчы мн. ску́рчах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
skurč — беларуская лацінка
Слова скурч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скурч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скурчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ску́рны (6)
(7) насто́рч ‹
› скурпулё́зна (11)
(8) наўсто́рч ‹
› скурпулё́зны (11)
(4) ку́рч ‹
› ску́рчана (8)
(6) по́тырч ‹
› ску́рчаны (8)
(7) упо́тырч ‹
› ску́рчаны (8)
(4) ма́тч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.