Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 слава, -ы, жаночы род
  1. Шырокая, ганаровая вядомасць, усеагульнае прызнанне чыіх-н. заслуг, гераізму, таленту і пад. Клава Патупчык стала вядомай даяркай. У працы непрыкметна прыходзіць і слава. ← Павел Кавалёў. Мы заслужылі баявую славу, Ішлі ў паход, не спаўшы па начах. ← Марк Смагаровіч. Аб славе Пушкіна спяваем Сягоння мы на сотнях моў. ← Пятрусь Броўка. // Пра таго ці тое, што сваімі заслугамі або вартасцямі прыносіць каму-, чаму-н. шырокую, ганаровую вядомасць. Герой Сацыялістычнай Працы — слава ўсяго завода. ▪ Песня [Я. Купалы] стала славаю народа. ← Анатоль Вялюгін. Наш родны Мінск, краса і слава Савецкай мілае зямлі. ← Анатоль Астрэйка.
  2. Вядомасць у якасці каго-н., у якіх-н. адносінах. І зноў Шаройка пабыў славу лепшага гаспадара, ужо калгаснага. ← Іван Шамякін. Дзень за днём Грысева хата набывала ўсё большую і большую славу ў лесе. ← Аляксей Кулакоўскі. Не, слава добрага чалавека — гэта ўсё-такі даволі цяжкі абавязак... ← Янка Скрыган.
  3. (звычайна ў спалучэнні з прыметнікамі: «добры», «дрэнны» і пад.). размоўнае слова Агульная думка аб кім-н., рэпутацыя. [Вандароўна:] — Не такую, ясны пане, Бачыш прад сабою, Што захоча чэсць і славу Прадаваць з табою. ← Янка Купала. Але тая [дзяўчына] нават і глядзець не хацела ў яго бок: дрэнная слава хадзіла пра Сікорскіх на многія вёрсты наўкол. ← Мікола Ваданосаў.
  4. (звычайна з дзеясловамі «хадзіць», «ісці» і пад.). размоўнае слова Чуткі, размовы, погаласка. Па раёну ходзіць слава, што Анісім — мудры дзед. ← Пімен Панчанка. Аб змене чырвонай даўно грыміць слава. ← Якуб Колас. Добрая слава цяпер ідзе пра калгас па свеце. ← Ігнат Дуброўскі.
  5. Вокліч, які азначае: хвала!, пашана!, гонар! Бліжэй [Паўлюк] падыходзіць, гукае здалёк: — Збавіцелям слава!.. Дзень добры, сынок! ← Якуб Колас. Слава ж табе, маладая дзяржава, Слава на ўсю неабдымную шыр! ← Пятро Глебка. Слава інжынерам і вучоным, Што праклалі ў космас першы след! ← Пімен Панчанка.
  •••
  Курган Славы гл. курган.
  На славу — вельмі добра. Гулянка была наладжана на славу. з'ехаліся госці з усёй ваколіцы. ← Змітрок Бядуля.
  Слава богу — а) (у знач. выказнік) добра; б) (у знач. пабочнае слова) на шчасце. Дождж, слава богу, прайшоў.
  Толькі і славы, што... — толькі гаворыцца так, а на справе інакш.