STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атрыбутыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атрыбу́тыка мн. атрыбутыкі |
| Родны каго? чаго? |
атрыбутыкі мн. атрыбутык |
| Давальны каму? чаму? |
атрыбутыцы мн. атрыбутыкам |
| Вінавальны каго? што? |
атрыбутыку мн. атрыбутыкі |
| Творны кім? чым? |
атрыбутыкай, атрыбутыкаю мн. атрыбутыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
атрыбутыцы мн. атрыбутыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
адна хеўра; з адной хеўры
пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)— Якая твая любімая пара года?
— Калі ты побач.
atrybutyka — беларуская лацінка
Слова атрыбутыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атрыбутыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атрыбутыўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атрыбутава́ць (12)
(16) тэлепубліцы́стыка ‹
› атрыбутава́ць (12)
(17) радыёпубліцы́стыка ‹
› атрыбу́тны (9)
(11) гумаля́стыка ‹
› атрыбуты́ўна (11)
(11) аквана́ўтыка ‹
› атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўны (24)
(12) касмана́ўтыка ‹
› атрыбуты́ўнасць (14)
(12) астрана́ўтыка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
