аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
атрыбуцы́йны — прыметнік атрыма́льнік — назоўнік
канцэпт

атрыбуцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова атрыбуцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
атрыбу́цыя

мн.  атрыбу́цыі
Родны
каго? чаго?
атрыбу́цыі

мн.  атрыбу́цый
Давальны
каму? чаму?
атрыбу́цыі

мн.  атрыбу́цыям
Вінавальны
каго? што?
атрыбу́цыю

мн.  атрыбу́цыі
Творны
кім? чым?
атрыбу́цыяй, атрыбу́цыяю

мн.  атрыбу́цыямі
Месны
у кім? у чым?
атрыбу́цыі

мн.  атрыбу́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні дома, ні замужам — пра няпэўнае становішча каго-н.


гэтыя рэкламы накшталт «хочаш пачаць працаваць у айці?» — шчыра кажучы, я ўвогуле не хачу ПРАЦАВАЦЬ


atrybucyja — беларуская лацінка

Слова атрыбуцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік атрыбуцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове атрымальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


атрыбуты́ўнасць (14)

(6) тэ́рцыя

атрыбуты́ўны (11)

(9) сестэ́рцыя

атрыбуцы́йны (11)

(6) фа́сцыя

атрыма́льнік (11)

(11) кантрыбу́цыя

атрыма́льніца (12)

(11) дыстрыбу́цыя

атрыма́льніцкі (13)

(7) фіду́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

суп з курыцай