STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атрыбуцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атрыбу́цыя мн. атрыбу́цыі |
| Родны каго? чаго? |
атрыбу́цыі мн. атрыбу́цый |
| Давальны каму? чаму? |
атрыбу́цыі мн. атрыбу́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
атрыбу́цыю мн. атрыбу́цыі |
| Творны кім? чым? |
атрыбу́цыяй, атрыбу́цыяю мн. атрыбу́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
атрыбу́цыі мн. атрыбу́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хочаш ісці хутка — ідзі адзін. Хочаш ісці далёка — ідзіце разам.
If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
atrybucyja — беларуская лацінка
Слова атрыбуцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атрыбуцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атрымальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атрыбуты́ўнасць (14)
(6) тэ́рцыя ‹
› атрыбуты́ўны (11)
(9) сестэ́рцыя ‹
› атрыбуцы́йны (11)
(6) фа́сцыя ‹
› атрыма́льнік (11)
(11) кантрыбу́цыя ‹
› атрыма́льніца (12)
(11) дыстрыбу́цыя ‹
› атрыма́льніцкі (13)
(7) фіду́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
