аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова слівінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слі́вінка мн. слі́вінкі |
| Родны каго? чаго? |
слі́вінкі мн. слі́вінак |
| Давальны каму? чаму? |
слі́вінцы мн. слі́вінкам |
| Вінавальны каго? што? |
слі́вінку мн. слі́вінкі |
| Творны кім? чым? |
слі́вінкай, слі́вінкаю мн. слі́вінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
слі́вінцы мн. слі́вінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
slivinka — беларуская лацінка
Слова слівінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слівінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слівянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слі́вень (7)
(9) пухаві́нка ‹
› слівін (6)
(10) лагчаві́нка ‹
› слі́віна (7)
(9) мардві́нка ‹
› сліво́вы (7)
(11) смяшлі́вінка ‹
› слівя́нка (8)
(7) сіві́нка ‹
› слізгава́ты (10)
(7) хіві́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.