аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова слінючка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сліню́чка мн. сліню́чкі |
| Родны каго? чаго? |
сліню́чкі мн. сліню́чак |
| Давальны каму? чаму? |
сліню́чцы мн. сліню́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
сліню́чку мн. сліню́чкі |
| Творны кім? чым? |
сліню́чкай, сліню́чкаю мн. сліню́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сліню́чцы мн. сліню́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
sliniučka — беларуская лацінка
Слова слінючка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слінючка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слінявасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сліннакамянё́вы (14)
(10) закаклю́чка ‹
› слі́нны (6)
(8) адклю́чка ‹
› слінька́ты (9)
(9) блазню́чка ‹
› сліня́ва (7)
(4) я́чка ‹
› сліня́васць (10)
(7) свая́чка ‹
› слінява́ты (9)
(7) трая́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.