Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 слуга, -і, ДМ слузе, мужчынскі род
  1. У дарэвалюцыйным і замежным быце — чалавек для асабістых паслуг, прыслужвання. Загразла ў балоце панская брычка разам з панскаю сям'ёю, слугамі, коньмі, з усім панскім скарбам. ← Якуб Колас. — Тады паглядзім зблізку, што гэта за народ, — сказаў гаспадар і загадаў слузе: прасі! ← Янка Маўр.
  2. пераноснае значэнне Той, хто працуе ў імя каго-, чаго-н., адданы каму-, чаму-н. Каб у жыцці з праўдзівай жыў душою, З людзьмі на свеце добрымі дружыў, Каб я свайму народу быў слугою, Радзімаю, як маці, даражыў. ← Адам Русак. Ідэальным паэтам для Купалы з'яўляецца паэт-грамадзянін — слуга народа. ← В. Івашын. // Той, хто выконвае чыю-н. волю, з'яўляецца зброяй у чыіх-н. руках. Слугі імперыялізму.
  •••
  Ваш пакорны слуга (устарэлае) — а) ужывалася замест «я» ў размове для выказвання пашаны да таго, з кім гавораць; б) ветлівая форма заканчэння пісьма, паслання.