Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сляза, -ы; мн. слёзы (з лічэбнік 2, 3, 4 слязы), слёз; жаночы род
  1. толькі мн. (слёзы, слёз). Бясколерная, празрыстая саленаватая вадкасць, якая выдзяляецца асобымі залозамі вачэй пры раздражненне болі або моцных перажываннях. Цякуць слёзы. ▪ І Міколка плакаў. Зашыўшыся ў каноплі, ён праляжаў усю ноч, пакуль не выплакаў усіх слёз. ← Міхась Лынькоў. На вачах у Васіля паказаліся слёзы, твар перасмыкнуўся ад болю. ← Усевалад Краўчанка. Сівы глядзеў .. [Міколу] ў вочы вялікімі поўнымі слёз вачыма. ← Янка Брыль. Міхайла Варута ціха ў вус усміхаецца, а Сцёпкава маці ўцірае слёзы радасці і жалю. ← Якуб Колас. / адзіночны лік у знач. зборны назоўнік Слязу ўспамінаў сатры, Салдатаў лясных матуля! ← Рыгор Барадулін. Гаручая сляза пячэ мне вочы. ← Аляксей Зарыцкі.
  2. Адна кропля такой вадкасці. Дзве слязы паказаліся з-пад павек, пацяклі па скронях і скацілася на падушку. ← Лідзія Арабей. Па левай шчацэ коціцца сляза. ← Хведар Жычка.
  3. толькі мн. (слёзы, слёз). Плач. Давесці да слёз. ▪ Замест адказу Аўгінька, ледзь стрымліваючы слёзы, жорстка і суха загаварыла. ← Міхась Зарэцкі. Маці ў слёзы: — А мой сынок, а мой сакалок. ← Алесь Якімовіч. [Антусёк:] — Зараз ясна будзе ўсё, Толькі слёз не трэба. ← Ніл Гілевіч. Я тапчуся на ўскраі пагорка, мяне душаць слёзы, і я пытаюся ў кургана: — Татачка, дзе ты тут? ← Еўдакія Лось. / адзіночны лік у знач. зборны назоўнік Лёгкі на слязу.
  4. пераноснае значэнне Кропля соку, вільгаці, якая выдзяляецца на паверхні чаго-н., у чым-н. Сыр са слязой.
  5. размоўнае слова Пра гарэлку. [Перагуд:] Падай мне гэту слязу. (Дубавец падае чацвяртушку з гарэлкай). ← Кандрат Крапіва. [Рыгор:] «З дарогі за сталом бы пасядзелі, па чарачцы на сон божы ўзялі... Эх, і першачок жа там дома ў мяне! Сляза...» ← Мікола Ракітны.
  •••
  Абліцца слязамі гл. абліцца.
  Адальюцца каму чые слёзы — хто-н. паплаціцца за зробленае камусьці зло, крыўду і пад.
  Адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала.
  Асушыць слёзы гл. асушыць.
  Выціснуць слязу гл. выціснуць.
  Глынуць слёз гл. глынуць.
  Глытаць слёзы гл. глытаць.
  Да слёз (цяжка, крыўдна, балюча і пад.) — вельмі, надзвычайна. Было сорамна, брыдка і балюча да слёз, што ў такі адказны момант не здолеў стрымаць сябе. ← Алесь Асіпенка.
  Заліцца (горкімі) слязамі гл. заліцца¹.
  Кракадзілавы слёзы — пра няшчырае, прытворнае шкадаванне, спачуванне.
  Ліць кракадзілавы слёзы гл. ліць.
  Ліць слёзы гл. ліць.
  Наліцца слязамі гл. напіцца.
  Пусціць слязу гл. пусціць.
  Скрозь (праз) слёзы — са слязамі на вачах, плачучы.
  Слёзы падступілі да горла — гатоў расплакацца.
  Увесці ў слёзы гл. увесці.
  Умыцца слязамі гл. умыцца.
  Уцерці слёзы каму гл. уцерці.