STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова смаркачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смарка́чка мн. смарка́чкі |
| Родны каго? чаго? |
смарка́чкі мн. смарка́чак |
| Давальны каму? чаму? |
смарка́чцы мн. смарка́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
смарка́чку мн. смарка́чак |
| Творны кім? чым? |
смарка́чкай, смарка́чкаю мн. смарка́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
смарка́чцы мн. смарка́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
smarkačka — беларуская лацінка
Слова смаркачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смаркачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смаркачы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смарка́цца (9)
(5) ка́чка ‹
› смарка́ць (8)
(9) вадака́чка ‹
› смарка́ч (7)
(8) шпіка́чка ‹
› смаркачы́ (8)
(8) цырка́чка ‹
› смарклі́вы (9)
(6) ска́чка ‹
› смарку́н (7)
(8) раска́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
