Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

смолка¹, -і, ДМ -лцы, жаночы род
  Тое, што і смаленне.
смолка², -і, ДМ -лцы, жаночы род
  1. ласкальная форма да смала (у 1 знач.). На вішнях смолка сочыцца з кары. ← Анатоль Вялюгін.
  2. Сумесь хваёвай або яловай смалы з пахучымі рэчывамі. Курыльная смолка. Пахучая смолка.
  3. спецыяльны тэрмін Сінтэтычнае рэчыва, якое выкарыстоўваецца пры закаркоўванні бутэлек.
смолка³, -і, ДМ -лцы, жаночы род
  Лугавая травяністая расліна сямейства гваздзіковых з ружовымі кветкамі і клейкімі зверху сцёбламі. Невысокая трава паабапал стракацела жоўтымі люцікамі, ружовымі смолкамі, сінімі званочкамі. ← Мікола Ваданосаў.

❌

смолка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова смолка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	смо́лка мн. смо́лкі
Родны каго? чаго?	смо́лкі мн. смо́лак
Давальны каму? чаму?	смо́лцы мн. смо́лкам
Вінавальны каго? што?	смо́лку мн. смо́лкі
Творны кім? чым?	смо́лкай, смо́лкаю мн. смо́лкамі
Месны у кім? у чым?	смо́лцы мн. смо́лках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала

Слова смолка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік смолка — у родным, давальным, творным і месным склоне

смолка

Навігатар

Мемчыкі