Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

смурод, -у, Месны склон -дзе, мужчынскі род
1. Непрыемны, агідны пах. У бочцы было гулка, душна ад пары і нейкага густога смуроду. ← Эдуард Самуйлёнак. У бруднай і цеснай майстэрні стаяў страшэнны смурод ад скур і дзёгцю. ← Сцяпан Александровіч. // пераноснае значэнне Пра якую-н. абстаноўку, асяроддзе, што выклікаюць агіду. [Лабановіч:] — Што прайшло, таго не вернеш, і няма тут чаго каяцца. Добра ўжо і тое, што хоць пачулі смурод местачковага балота... Тфу, паскудства! ← Якуб Колас.
2. размоўнае слова пагардлівае Пра чалавека. [Зыгмусь:] І давядзі справу да канца так, каб праз некалькі дзён гэты стары смурод узяў цябе замуж. ← Кузьма Чорны.

❌

смурод

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова смурод
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	смуро́д мн. смуро́ды
Родны каго? чаго?	смуро́ду мн. смуро́даў
Давальны каму? чаму?	смуро́ду мн. смуро́дам
Вінавальны каго? што?	смуро́д мн. смуро́ды
Творны кім? чым?	смуро́дам мн. смуро́дамі
Месны у кім? у чым?	смуро́дзе мн. смуро́дах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

Слова смурод (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік смурод — у родным, давальным, творным і месным склоне

смурод

Навігатар

Мемчыкі