смутнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова смутнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сму́тнасць мн. сму́тнасці
Родны каго? чаго?	сму́тнасці мн. сму́тнасцяў, сму́тнасцей
Давальны каму? чаму?	сму́тнасці мн. сму́тнасцям
Вінавальны каго? што?	сму́тнасць мн. сму́тнасці
Творны кім? чым?	сму́тнасцю мн. сму́тнасцямі
Месны у кім? у чым?	сму́тнасці мн. сму́тнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

smutnasć — беларуская лацінка

Слова смутнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: