аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова смыленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смыле́нне мн. смыле́нні |
| Родны каго? чаго? |
смыле́ння мн. смыле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
смыле́нню мн. смыле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
смыле́нне мн. смыле́нні |
| Творны кім? чым? |
смыле́ннем мн. смыле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
смыле́нні мн. смыле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
smyliennie — беларуская лацінка
Слова смыленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смыленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смычок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смы́каць (7)
(9) выжыле́нне ‹
› смы́кнуцца (9)
(7) мыле́нне ‹
› смы́кнуць (8)
(8) амыле́нне ‹
› смыле́ць (7)
(8) апыле́нне ‹
› смычко́вы (8)
(10) даапыле́нне ‹
› смычо́к (6)
(12) чужаапыле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.