STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова снежніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сне́жніца мн. сне́жніцы |
| Родны каго? чаго? |
сне́жніцы мн. сне́жніц |
| Давальны каму? чаму? |
сне́жніцы мн. сне́жніцам |
| Вінавальны каго? што? |
сне́жніцу мн. сне́жніцы |
| Творны кім? чым? |
сне́жніцай, сне́жніцаю мн. сне́жніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
сне́жніцы мн. сне́жніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!sniežnica — беларуская лацінка
Слова снежніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік снежніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сне́жнасць (9)
(11) незале́жніца ‹
› снежная́гаднік (13)
(10) начле́жніца ‹
› сне́жнік (7)
(9) заме́жніца ‹
› сне́жны (6)
(10) драпе́жніца ‹
› сне́жны (6)
(9) мяце́жніца ‹
› сне́нне (6)
(10) карцё́жніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
