аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атэнюацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атэнюа́цыя мн. атэнюа́цыі |
| Родны каго? чаго? |
атэнюа́цыі мн. атэнюа́цый, атэнюа́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
атэнюа́цыі мн. атэнюа́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
атэнюа́цыю мн. атэнюа́цыі |
| Творны кім? чым? |
атэнюа́цыяй, атэнюа́цыяю мн. атэнюа́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
атэнюа́цыі мн. атэнюа́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Ніколі не шукай сваіх аднакласнікаў у інтэрнэтах, не трэба.
ateniuacyja — беларуская лацінка
Слова атэнюацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атэнюацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атэраматоз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атэ́льны (7)
(9) рэкрэа́цыя ‹
› атэні́т (6)
(8) валюа́цыя ‹
› атэнюа́тар (9)
(9) інфлюа́цыя ‹
› атэрамато́з (10)
(9) рэзо́рбцыя ‹
› атэрамато́зны (12)
(7) со́рбцыя ‹
› атэрасклераты́чна (16)
(11) гемасо́рбцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.