Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 соль¹, -і, жаночы род
  1. Белае крышталічнае рэчыва з вострым характэрным смакам, якое ўжываецца як прыправа да ежы. Сталовая соль. ▪ Тым часам маці тарапліва Закон дзядоў сваіх спаўняе: Кладзе кусочак хлеба з соллю Пад красны кут. ← Якуб Колас.
  2. пераноснае значэнне Асаблівы сэнс, значэнне чаго-н. [Апейка:] — Уся соль, па-мойму, у тым — што шукаць і як шукаць. Па-мойму, заўсёды трэба помніць пра людзей, якія цябе чытаюць і слухаюць. ← Іван Мележ. Але ўся соль твора звычайна выступае на паверхні, адкрываецца ў поўным сваім аб'ёме менавіта ў трапных заключных радках добрай байкі. ← Дзмітрый Бугаёў.
  3. Хімічнае злучэнне, рэчыва — прадукт поўнага або частковага замяшчэння вадароду кіслаты металам. Калійная соль. Глаўберава соль. Берталетава соль. Каменная соль. Горкая соль. Кіслая соль.
  •••
  Насыпаць солі на хвост гл. насыпаць.
  Падсыпаць солі гл. падсыпаць.
  Пуд солі з'есці з кім гл. з'есці.
  Соль зямлі — пра лепшых людзей якой-н. грамадскай групы, грамадства.
  Соль табе ў вочы — прымаўка, якую ўжываюць, каб засцерагчы ад дрэннага вока, ад уроку.
  Сыпаць соль на раны гл. сыпаць.
  Хлеб ды соль гл. хлеб.
  Хлеб-соль гл. хлеб.
 соль², нескланяльнае слова, ніякі род
  Пяты гук музычнай тамы, а таксама нота, якая абазначае гэты гук. І цудоўныя гукі то раптам паніжаліся да ніжняга соль і амаль знікалі, то нечакана ўзляталі да верхняга фа дыез. ← Яўген Васілёнак.
   [Іт. sol.]
 соль³, -я, мужчынскі род
  Грашовая адзінка Перу, роўная 100 сентава.
   [Ісп. sol.]