аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сонцастаянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сонцастая́нне мн. сонцастая́нні |
| Родны каго? чаго? |
сонцастая́ння мн. сонцастая́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сонцастая́нню мн. сонцастая́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сонцастая́нне мн. сонцастая́нні |
| Творны кім? чым? |
сонцастая́ннем мн. сонцастая́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сонцастая́нні мн. сонцастая́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
soncastajannie — беларуская лацінка
Слова сонцастаянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сонцастаянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сонцацвет + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сонцападо́бна (12)
(6) пая́нне ‹
› сонцападо́бны (12)
(7) стая́нне ‹
› сонцапёк (8)
(9) настая́нне ‹
› сонцатка́ны (10)
(12) процістая́нне ‹
› со́нцаў (6)
(14) супрацьстая́нне ‹
› со́нцаў (6)
(8) адха́янне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.