Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

спадніца, -ы, жаночы род
  1. Жаночае адзенне, а таксама частка сукенкі ад таліі ўніз. Сынклета Лукічна апусціла галаву і доўга моўчкі перабірала складкі спадніцы. ← Іван Шамякін. Спадніца і кофтачка, што прынесла маці, былі просценькія, злінялыя. ← Уладзімір Карпаў.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова Пра жанчыну (як прадмет цягі мужчын). На адно ён [Мікіта] здацен — Бегаць за спадніцай. ← Алесь Бачыла. [Сулькіна:] — Самаачыстку трэба весці сістэматычна. Нам таксама неабходна выгнаць усіх тых, якія здольны ганяцца за ўсякаю спадніцаю. ← Ілья Гурскі.
  •••
  Трымацца за спадніцу гл. трымацца.

❌

спадніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спадніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спадні́ца мн. спадні́цы
Родны каго? чаго?	спадні́цы мн. спадні́ц
Давальны каму? чаму?	спадні́цы мн. спадні́цам
Вінавальны каго? што?	спадні́цу мн. спадні́цы
Творны кім? чым?	спадні́цай, спадні́цаю мн. спадні́цамі
Месны у кім? у чым?	спадні́цы мн. спадні́цах
Клічная форма	— мн. —

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

Слова спадніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік спадніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

спадніца

Навігатар

Мемчыкі