Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

спажыва, -ы, жаночы род
  1. Тое, чым можна пажывіцца; лёгкая нажыва. [Канвойныя] трасуць кішэні, складкі Адзення з ног да галавы, А да спажывы яны падкі, Ты ж стой ні мёртвы, ні жывы. І ўсё, што толькі хоць якую Прыгоднасць мае і цану, Яно ўжо там не павякуе, Пяройдзе ў рукі хапуну. ← Якуб Колас. [Волф] даўно ўжо звык да лёгкай спажывы. ← Іван Мележ.
  2. Здабыча, харч; ежа. Ліса шукае сабе спажывы пад дрэвамі і кустамі, а на верхніх паверхах лесу гаспадарыць куніца, найзлейшы вораг вавёркі. ← Віталі Вольскі. А воўк стаіць зводдаль і прагавітымі вачамі смакуе ўжо сваю багатую спажыву. ← Якуб Колас. Разам з тым прачнуўся голад, і.. [людзі] зноў пайшлі шукаць спажывы. ← Янка Маўр.
  3. пераноснае значэнне Матэрыял для мыслення, разважанняў, для разумовай дзейнасці і пад. Спажыва для розуму.

❌

спажыва

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спажыва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спажы́ва мн. спажы́вы
Родны каго? чаго?	спажы́вы мн. спажы́ў
Давальны каму? чаму?	спажы́ве мн. спажы́вам
Вінавальны каго? што?	спажы́ву мн. спажы́вы
Творны кім? чым?	спажы́вай, спажы́ваю мн. спажы́вамі
Месны у кім? у чым?	спажы́ве мн. спажы́вах
Клічная форма	— мн. —

Слова спажыва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік спажыва — у родным, давальным, творным і месным склоне

спажыва

Навігатар

Мемчыкі