Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

спайка, -і, ДМ спайцы; Родны склон мн. спаек; жаночы род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў спайваць — спаяць; дзеянне і стан паводле знач. дзеяслоў спайвацца — спаяцца. Вось Федзя ўжо ў музычнай школе, Развучвае дыезы ды бемолі, Хаця жадання ў хлопчыка няма. Ён у кішэнях носіць гайкі І марыць аб майстэрстве спайкі, Але дарма. ← Уладзімір Корбан.
  2. Месца спайвання, злучэння частак чаго-н. Мы саставілі замкнуты ланцуг розных металічных дратоў, і адну спайку награвалі, а другую ахалоджвалі. ← часопіс «Беларусь».
  3. пераноснае значэнне Яднанне, калектывізм, цесная сувязь. Моцная дысцыпліна замацоўвала спайку. ← Янка Брыль. Разумее настаўнік, што сялянам бракуе грамадскае арганізацыі, спайкі. ← Іван Навуменка.
  4. Від злучэння розных органаў і тканак, а таксама месца гэтага злучэння. Спайка паўшар'яў галаўнога мозга. // Паталагічнае злучэнне тканак у выніку запаленчага працэсу. Утварэнне спаек у страўніку.

❌

спайка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спайка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спа́йка мн. спа́йкі
Родны каго? чаго?	спа́йкі мн. спа́ек
Давальны каму? чаму?	спа́йцы мн. спа́йкам
Вінавальны каго? што?	спа́йку мн. спа́йкі
Творны кім? чым?	спа́йкай, спа́йкаю мн. спа́йкамі
Месны у кім? у чым?	спа́йцы мн. спа́йках
Клічная форма	— мн. —

Слова спайка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік спайка — у родным, давальным, творным і месным склоне

спайка

Навігатар

Мемчыкі