аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спакайнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спакайно́та мн. спакайно́ты |
| Родны каго? чаго? |
спакайно́ты мн. спакайно́таў, спакайно́т |
| Давальны каму? чаму? |
спакайно́це мн. спакайно́там |
| Вінавальны каго? што? |
спакайно́ту мн. спакайно́ты |
| Творны кім? чым? |
спакайно́тай, спакайно́таю мн. спакайно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
спакайно́це мн. спакайно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
spakajnota — беларуская лацінка
Слова спакайнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спакайнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спакладанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спакайнава́ты (12)
(8) блузно́та ‹
› спакайне́йшы (11)
(7) згіно́та ‹
› спакайне́ць (10)
(8) адзіно́та ‹
› спакайню́сенька (14)
(7) тайно́та ‹
› спакайню́тка (11)
(8) банкно́та ‹
› спакайняко́м (11)
(8) тускно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.