спарахненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спарахненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	спарахне́нне мн. спарахне́нні
Родны каго? чаго?	спарахне́ння мн. спарахне́нняў
Давальны каму? чаму?	спарахне́нню мн. спарахне́нням
Вінавальны каго? што?	спарахне́нне мн. спарахне́нні
Творны кім? чым?	спарахне́ннем мн. спарахне́ннямі
Месны у кім? у чым?	спарахне́нні мн. спарахне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага

Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

sparachniennie — беларуская лацінка

Слова спарахненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: