STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спашуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спашука́нне мн. спашука́нні |
| Родны каго? чаго? |
спашука́ння мн. спашука́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
спашука́нню мн. спашука́нням |
| Вінавальны каго? што? |
спашука́нне мн. спашука́нні |
| Творны кім? чым? |
спашука́ннем мн. спашука́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
спашука́нні мн. спашука́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
spašukannie — беларуская лацінка
Слова спашуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спашуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спаянасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спашука́льніца (13)
(7) шука́нне ‹
› спашука́льніцкі (14)
(8) ашука́нне ‹
› спашука́льніцтва (15)
(11) богашука́нне ‹
› спая́насць (9)
(9) адшука́нне ‹
› спая́ны (6)
(10) падшука́нне ‹
› спая́ны (6)
(10) расшука́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
