аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спі́нка мн. спі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
спі́нкі мн. спі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
спі́нцы мн. спі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
спі́нку мн. спі́нкі |
| Творны кім? чым? |
спі́нкай, спі́нкаю мн. спі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
спі́нцы мн. спі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.
spinka — беларуская лацінка
Слова спінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спінор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спі́нінг (7)
(7) во́пінка ‹
› спі́нінгавы (10)
(8) кро́пінка ‹
› спінінгі́ст (10)
(8) сарпі́нка ‹
› спі́нна-брушны́ (13)
(8) во́спінка ‹
› спіннамазгавы́ (13)
(11) браняспі́нка ‹
› спінны́ (6)
(7) ку́пінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.