STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спіханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спіха́нне мн. спіха́нні |
| Родны каго? чаго? |
спіха́ння мн. спіха́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
спіха́нню мн. спіха́нням |
| Вінавальны каго? што? |
спіха́нне мн. спіха́нні |
| Творны кім? чым? |
спіха́ннем мн. спіха́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
спіха́нні мн. спіха́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».
spichannie — беларуская лацінка
Слова спіханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спіханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спіхванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спі́ткі (6)
(10) прапіха́нне ‹
› спі́ты (5)
(9) адпіха́нне ‹
› спі́ты (5)
(10) падпіха́нне ‹
› спіха́цца (8)
(10) распіха́нне ‹
› спіха́ць (7)
(8) упіха́нне ‹
› спі́хванне (9)
(9) выпіха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
